Λεκάκης Μιχάλης – Michalis Lekakis [1907-1987]

Γιος ενός ανθοπώλη με καταγωγή από τη Μάνη, ο Μιχάλης Λεκάκης, παράλληλα με την εργασία στην επιχείρηση του πατέρα του, πήρε μαθήματα σχεδίου, ενώ από τα τέλη της δεκαετίας του ΄20 άρχισε να ασχολείται συστηματικά με τη ζωγραφική και τη γλυπτική. Παρακολούθησε ελεύθερα μαθήματα ιστορίας, ιστορίας της τέχνης, λογοτεχνίας, φιλοσοφίας, μουσικής και ανθρωπολογίας σε αμερικανικά πανεπιστήμια και συνδέθηκε φιλικά με αμερικανούς διανοούμενους και καλλιτέχνες. Ταξίδεψε στο Μεξικό, στο Γιουκατάν, στην Ευρώπη και ιδιαίτερα στην Ελλάδα, διατηρώντας ταυτόχρονα στενούς δεσμούς με την ελληνοαμερικανική κοινότητα της Νέας Υόρκης.

Το 1941 οργάνωσε την πρώτη ατομική του έκθεση στην Artists Gallery της Νέας Υόρκης. Ακολούθησαν πολυάριθμες ατομικές παρουσιάσεις, μεταξύ των οποίων στο Whitney Museum of American Art στη Νέα Υόρκη το 1973 και στην Εθνική Πινακοθήκη στην Αθήνα το 1980. Αναδρομικές παρουσιάσεις του έργου του οργανώθηκαν το 1968 από το Dayton Art Institute και το 1987 από την Γκαλερί Kouros στη Νέα Υόρκη. Πολυάριθμες υπήρξαν και οι συμμετοχές του σε σημαντικές ομαδικές διοργανώσεις, μεταξύ των οποίων στο Whitney Museum, στο Solomon R. Guggenheim Museum, στο Μουσείο Μοντέρνας Τέχνης και στο Μητροπολιτικό Μουσείο της Νέας Υόρκης.

Αυτοδίδακτος, αλλά με πλατιά ενδιαφέροντα, ο Μιχάλης Λεκάκης υπήρξε δημιουργός που από νωρίς χάραξε μια προσωπική καλλιτεχνική πορεία. Ξεκίνησε φιλοτεχνώντας ρεαλιστικά κεφάλια των οικείων του, αλλά γρήγορα πέρασε στην αφηρημένη γλυπτική. Δουλεύοντας κυρίως το ξύλο και εκμεταλλευόμενος το τυχαίο και το απρόβλεπτο που το ίδιο το υλικό τού προσέφερε, δημιούργησε συνθέσεις στο πλαίσιο της οργανικής αφαίρεσης. Τα έργα του, ανάλογα με τα επιμέρους στοιχεία που τα συνθέτουν, έχουν διακριθεί σε «κίονες», γραμμικές και σφαιροειδείς φόρμες, που αναπτύσσονται ελεύθερα στο χώρο ή συμπλέκονται σε ποικίλους συνδυασμούς, οι οποίοι προκύπτουν από το συνδυασμό βιόμορφων ή γεωμετρικών σχημάτων, δημιουργώντας την αίσθηση της κίνησης και της ανάπτυξης. Ζωτικό ρόλο στις συνθέσεις του διαδραματίζουν οι βάσεις τους, που τις αντιμετωπίζει σε άμεση σχέση με τα γλυπτά και τις δουλεύει με τον ίδιο τρόπο και από το ίδιο υλικό.

Εκτός από τη γλυπτική, ασχολήθηκε επίσης με τη ζωγραφική, στην οποία αντλεί θέματα από τη μυθολογία και την παράδοση και δημιουργεί έργα με συμβολικό χαρακτήρα και ήπια χρωματική κλίμακα.

(1907 New York – 1987 New York)

Son of a florist, originally coming from Mani, Peloponnese, Michael Lekakis took drawing lessons while working at his father’s business. From the late 1920’s, he began working regularly in painting and sculpture. He attended open courses in history, history of art, literature, philosophy, music and anthropology at American universities and associated with American intellectuals and artists. He travelled to Mexico, the Yucatan, Europe and above all Greece, while maintaining his intimate ties with the New York Greek American community.

In 1941, he had his first solo exhibition at the Artists Gallery, New York. Then followed many solo shows, among them in the Whitney Museum of American Art, New York (1973) and the National Gallery, Athens (1980). Retrospective exhibitions of his work were organised in 1968 at the Dayton Art Institute and in 1987 at the Kouros Gallery, New York. He also participated in major group events, including the Whitney Museum, the Solomon R. Guggenheim Museum, the New York Museum of Modern Art (MoMA) and the Metropolitan Museum of Art.

Self-taught, but with wide-ranging interests, Michalis Lekakis was an artist who from an early age pursued his own creative course. He began with making realistic heads of his family but soon moved on to abstract sculpture. Working mainly on wood and taking advantage of the unpredictable nature of the material, he created works within the organic abstraction context. According to the specific elements they feature, his works have been distinguished in «columns», linear and spherical forms, freely deployed in space or interlaced in various combinations, the outcome of merging biomorphs or geometric forms, evoking an effect of movement and growth. Their pedestals play a vital role in these works, as the artist considers them intimately related with the sculptures themselves and produces them in the same manner and material.

Besides sculpture, he also became involved with painting, drawing his subjects from mythology and tradition, and creating works of a symbolic character and a soft colour palette.

nationalgallery.gr

Advertisements

About G+D

ARTA GREECE
This entry was posted in ΖΩΓΡΑΦΟΙ. Bookmark the permalink.

Σχολιάστε

Εισάγετε τα παρακάτω στοιχεία ή επιλέξτε ένα εικονίδιο για να συνδεθείτε:

Λογότυπο WordPress.com

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό WordPress.com. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Twitter

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Twitter. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Facebook

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Facebook. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Φωτογραφία Google+

Σχολιάζετε χρησιμοποιώντας τον λογαριασμό Google+. Αποσύνδεση / Αλλαγή )

Σύνδεση με %s